Menu

Najlepsza strona teatru

Inspirujący twórcy teatralni, ważne wydarzenia, zapowiedzi.

Na co do Teatru Dramatycznego w Warszawie

teatralna9

18.09. / godz. 19:00 / Scena na Woli im. T. Łomnickiego   
Dziwny Przypadek Psa
Nocną Porą
With English Supertitles
    
19.09. / godz. 19:00 / Scena im. G. Holoubka
Absolwent
Teatr Przyjazny Studentom
With English Supertitles

19.09. / godz. 19:30 / Scena im. H. Mikołajskiej
Romantycy

19.09. / godz. 19:00 / Scena na Woli im. T. Łomnickiego
Dziwny przypadek psa
Nocną porą
Teatr przyjazny seniorom
    
22.09. / godz. 19:30 / Scena im. H. Mikołajskiej
Rzecz O Banalności Miłości
Teatr Przyjazny Seniorom
    
23.09. / godz. 19:00 / Scena im. G. Holoubka
Persona. Marilyn
    
23.09. / godz. 19:30 / Scena im. H. Mikołajskiej
Rzecz O Banalności Miłości
With English Supertitles

23.09. / godz. 19:00 / Scena na Woli im. T. Łomnickiego
Wzrusz moje serce

24.09. / godz. 19:00 / Scena im. G. Holoubka
Persona. Marilyn
    
24.09. / godz. 19:00 / Scena na Woli im. T. Łomnickiego
Wzrusz moje serce

25.09. / godz. 19:30 / Scena im. H. Mikołajskiej
Cudotwórca
Teatr przyjazny studentom
    
26.09. / godz. 19:00 / Scena im. G. Holoubka
Młody Stalin

26.09. / godz. 17:00 / Scena im. H. Mikołajskiej
Cudotwórca
    
26.09. / godz. 19:00 / Scena na Woli im. T. Łomnickiego
Letnie osy kąsają nas
Nawet w listopadzie

27.09. / godz. 17:00 / Scena im. G. Holoubka
Młody Stalin
Teatr przyjazny seniorom
    
27.09. / godz. 17:00 /  Scena na Woli im. T. Łomnickiego
Letnie osy kąsają nas
Nawet w listopadzie
Teatr przyjazny studentom

Więcej spektakli w Teatrze Dramatycznym tu: http://teatralny.pl/teatr/teatr-dramatyczny-mst-warszawy,309.html

Opera Bałtycka od września

teatralna9

Oto co będzie można zobaczyć na deskach Opery Bałtyckiej w nowym sezonie. Poniżej wybrane fragmenty repertuaru, moim zdaniem jedne z ciekawszych.

Eros i Psyche
Ludomir Różycki

libretto Jerzy Żuławski

kierownictwo muzyczne Rafał Kłoczko
inscenizacja i reżyseria Natalia Kozłowska
kostiumy Maksym Kohyt, Monika Ostrowska
koncepcja charakteryzatorska Monika Ostrowska
konsultacje scenograficzne Maksym Kohyt
projekcje Olga Warabida
choreografia Sayaka Haruna, Bartosz Kondracki
przygotowanie Chóru Anna Michalak
światła Piotr Miszkiewicz

współpraca muzyczna Jakub Kontz
asystent reżysera Magdalena Szlawska
przygotowanie solistów-pianiści korepetytorzy
Liana Krasyun-Korunna, Paulina Leda
 
premiera 12 września 2015

Psyche     Barbara Zamek / Magdalena Stefaniak
Eros     Przemysław Baiński
Blaks     Marcin Miloch
Arete, Ksieni     Katarzyna Okońska
Hagne, Laida, Furtianka     Ewelina Rakoca
Melike, Hedone, Hanna     Magdalena Chmielecka
Hermes, St. Niewolnik, Kapelan,     
Sławomir Kowalewski
Gospodarz, Paweł
Stary Grek, Rycerz rzymski,     
Gość I, Alfred     Janusz Żak
Charmion, Biesiadnik,
    
Gość II, Hugo     Rafał Sambor
Goniec     Krzysztof Brzozowski
Młody człowiek, Tolo     Bartosz Żołubak
Głos Dantona     Waldemar Sadowski
Lokaj     Wojciech Winnicki

Obsesje
Wieczór baletowy w trzech częściach
 
czas trwania wieczoru 2 h 5 min
 
ADAGIO & SCHERZO

choreografia Krzysztof Pastor
muzyka Franz Schubert (Kwintet smyczkowy C-dur, D 956, część II i III)
scenografa i projekcje Małgorzata Szabłowska
kostiumy Marta Fiedler
światła Maciej Igielski
 
prapremiera 29 marca 2014, Polski Balet Narodowy

POWRACAJĄCE FALE

choreografia Emil Wesołowski
muzyka Mieczysław Karłowicz  (Powracające fale)
scenografia Boris Kudlička
kostiumy Irena Biegańska
światła Maciej Igielski

prapremiera 10 listopada 1997, Balet Teatru Wielkiego
wznowienie 29 marca 2014, Polski Balet Narodowy

MOVING ROOMS
choreografia Krzysztof Pastor
muzyka
Alfred Schnittke (Concerto grosso I: Cadenza-Rondo-Postludio)
Henryk Mikołaj Górecki (Koncert na klawesyn i orkiestrę smyczkową op. 40)
kostiumy Oliver Haller
światła Bert Dalhuysen

prapremiera 19 czerwca 2008, Het Nationale Ballet, Amsterdam
premiera 17 listopada 2012, Polski Balet Narodowy

Traviata
Giuseppe Verdi

ibretto Francesco Maria Piave wg Damy Kameliowej Alexandra Dumas syna
premiera 5 marca 2011

kierownictwo muzyczne
José Maria Florêncio (marzec 2011)
Jan Latham-Koenig (czerwiec 2011)
Tadeusz Kozłowski (październik 2011; listopad 2012, grudzień 2014)
Marco Guidarini (styczeń 2012)
Andriy Yurkevych (grudzień 2013)
reżyseria Karolina Sofulak
scenografia Hanna Szymczak
choreografia Roman Komassa
światła Piotr Miszkiewicz
projekcje multimedialne Marek Zygmunt
przygotowanie solistów Francesco Bottigliero, Liana Krasyun-Korunna, Dorota Artykiewicz-Skrla

czas trwania 2 h 45' (dwie przerwy)

Violetta     Aleksandra Kubas-Kruk     
Alfredo     Paweł Skałuba     
Flora     Karolina Sikora     
Germont     Leszek Skrla     
Annina     Julia Iwaszkiewicz     
Gaston     Aleksander Kunach     
Baron     Daniel Borowski     
Markiz     Bartłomiej Misiuda     
Doktor     Piotr Nowacki     
Przechodzień / Gość     Rafał Sambor     
Ogrodnik     Krzysztof Rzeszutek     
Cyganka     Elżbieta Czajkowska-Kłos

Stanisława Celińska

teatralna9

Nie wszyscy wiedzą, że Stanisława Celińska, znana między nnymi z roli Kleczkowskiej ze Złotopolskich to nie tylko aktorka ale i wokalistka. Artystka przyszła na świat 29 kwietnia 1947 roku w Warszawie. Na deskach teatru zadebiutowała jako 21-latka. Rok później była już absolwentką Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie. Później można ją było oglądać również na scenach takich warszawskich teatrów jak: Współczesny, Nowy, Dramatyczny, Studio oraz Kwadrat. W latach 90-tych Stanisława Celińska występowała również w Teatrze Nowym w Poznaniu.

W roku 2009 na rynek trafił jej singiel „Atramentowa rumba”, która artystka nagrała z Los Locos. Trzy lata później wspólnie z Bartłomiejem Wąsikiem i Royal String Quartet  wydała album „Nowa Warszawa”. W tym roku premierę miała płyta „Atramentowa”.

Na co do Wrocławskiego Teatru Komedia

teatralna9

W Teatr Komedia Wrocław również trwa wakacyjna przerwa, ale na szczęście tylko miesięczna. Aktorzy wracają więc na deski teatru już pod koniec lipca.

Poniżej kilka wybranych propozycje, które mam nadzieję Was zachęcą do odwiedzin w Teatrze.

Edukacja Rity
To znakomita, bawiąca nas i wzruszająca sztuka dla tych, którzy zadają sobie pytanie, czy w życiu warto zaczynać wszystko od początku.
Autor Willy Russell opowiada o spotkaniu Franka, uniwersyteckiego profesora z Ritą, ambitną fryzjerką żądną wiedzy i odmiany swojego życia.
Dzień w którym w gabinecie Franka pojawia się Rita, w magiczny sposób zmienia ich oboje.
Rodzi się przyjaźń, może miłość, odrobina pożądania.
Wszystko to okraszone znakomitymi dialogami i świetnie zbudowanymi rolami przez Magdalenę Margulewicz i Wojciecha Dąbrowskiego.

Rodzina Kerwoodów
Tom i Linda Kerwood są szczęśliwym małżeństwem, brakuje w ich życiu tylko dziecka.
Czekają właśnie na wizytę urzędniczki z agencji adopcyjnej.
Zamiast niej w ich drzwiach pojawiają się kolejno, ,,niepospolici” bracia Toma.
Najpierw Dick, który właśnie przemycił z Europy dużą ilość towaru, chwilę później Harry, z genialnym planem obniżenia wartości wymarzonego domu Kerwoodów . Wszystko to stanowi punkt wyjścia do serii zdarzeń, które niemal wymykają się Tomowi spod kontroli.

Kolacja dla głupca
Grupa panów w średnim wieku z tzw. „towarzystwa” cyklicznie urządza sobie kolacje, na które zaprasza mniej inteligentnych, ich zdaniem, przedstawicieli naszego społeczeństwa.
Podczas wystawnego posiłku starają się obnażyć ich intelektualne niedostatki, śmieszne przyzwyczajenia, zabawny sposób mówienia itp. Kto przyprowadzi najgłupszego-wygrywa-tak w skrócie można opisać intencję tej dość dwuznacznej, delikatnie mówiąc, zabawy.
Pewnego dnia jednak, w wyniku kilku nieprzewidzianych sytuacji, przedsięwzięcie wymyka się spod kontroli i zaczyna żyć swoim, bardzo interesującym, życiem...Okazuje się, że przypięcie komuś etykietki „głupca” nie zawsze musi oznaczać rzeczywisty poziom jego intelektu.


Opisy przedstawień pochodzą ze strony Wrocławskiego Teatru Komedia.

 

Krótko o Teatrze Narodowym cz.2

teatralna9

Pierwszą część historii Teatru Narodowego możecie znaleźć tu: http://poskromieniezlosnicy.blox.pl/2015/07/O-Teatrze-Narodowym-slow-kilka.html. Poniżej dalszy opis osób teatry z 250-letnią tradycją.

Budowa nowego gmachu teatru, zaprojektowanego przez Antonio Corazzi została ukończona w 1833 roku. Teatr Narodowy mógł więc opuścić budynek przy placu Krasińskich. Instytucja musiała jednak zmienić swoją nazwę na Teatr Wielki. Coraz widoczniejsze stały się również podziały na zespół operowy, baletowy oraz dramatyczny. Ten ostatni mianowano Teatrem Rozmaitości. Ze względu na panująca w tamtym czasie cenzurę w teatrze wystawiano przede wszystkim sztuki obyczajowe,dramaty historyczne czy farsy. Polska klasyka oraz dramaty romantyczne nie mogły pojawiać się na afiszach. Poziom teatru w ówczesnym okresie był więc przede wszystkim zasługą bardzo dobrych aktorów. To właśnie na deskach tej instytucji można było podziwiać m.in. występy Heleny Modrzejewskiej.

Dwudziestolecie międzywojenne rozpoczyna się dla Teatru Narodowego niezbyt szczęśliwie. Scena Rozmaitości zostaje bowiem zniszczona przez pożar. Odbudowa zajęła prawie pięć lat. Do wybuchu II wojny światowej w teatrze wystawiano więcej polskiego dramatu. A afiszach pojawiali się więc Szaniawski oraz Żeromski. Zdarzały się również sztuki autorstwa Fredry.  Zespół aktorski zasilali z kolei: Stanisława Wysocka, Irena Solska. Józef Węgrzyn. Jednak i tym razem dobra passa teatru nie trwała jedynie do pierwszych dni września 1939 roku.

© Najlepsza strona teatru
Blox.pl najciekawsze blogi w sieci